Topraktan

kimi geçiriyorsa aklım; duruyor yüreğim sanki duracak gibi hissedilen her temiz duygu kirletiyor uzun uzun geceler; şimdilerin ağrısız başında ne dertlerin vardır bilirim bilemediklerimizde ne tuz buz yıkılmışlıklar yaşanmış gönlüne yaralardan kaleler yapılmış çektiğin ıztıraptan aşk sancılarına kadar.... yakışığı yoktur bu ellerin katranına, üzülen bağımsız seslerin ortasında ayın ışığında sebepsiz yazınların sadece bir göz yaşına tutunup gidiyor aklım; zanneder misin ki aşkın cıkışı vardır hüzün dolu şehirlerin sevdikleri, bir başka sevmeler var mı sanırsın ağlaşılan bir ağıtı duydukça azı çoğu yalınlıktır /sadece akılları karıştıran aşk bize acıdır aşkın kanatan dikenleri çoktur... aşkı yaşamak o kadar da zordur seni yaşamaksa ümitsizlikten kurtuluşun adımıdır? ya da değildir bırak karışık kalsın...