Lanet

bir adım sonrası zamanlarda çağırdım seni.. Gelmedin! ya sesim yitmedi ya da sen sen olmaktan çıkmıştın... Saplanmıştım çamura. o kadar ihtiyacım vardı ki sana.. Lakin duymuyordun beni Göçebe gönlün belliki taşınmıştı ıraklara. Birden görünmez oldun, ses vermez oldun. Ben beni yeniden buldum sensizlik içinde. Bıçak saplı yaralarıma inat sana başkaldırdım! Artık ruhumun en derin yerinde mahpus eyledim ...yokluğunu! Tezat zamanlara hoyrat bir edayla tazeliyorum ömrümün kinini... Laneti üzerine olsun! ...