İntikam

her vakit içime attığım isyanımı çağrıştırıyor kara şafak Tutkusunu bilediğim Ülküm erliğime lanet okutturmamak için Yükselen dolunay gibi ışıyor beynimin bir yerinde... Elveda dediğim kayıp bakışlarda Küçülüp eriyen sabun tanesi gibiydi sevmek Belleksiz,tutkusuz tutkular zıdlığında Hafifsenmemiş bir kara çalınmışlık... Azapta yürekler Kahroluyor,bitiyor her şafak... Kendimi kah Çin seddinde Kah Roma önlerinde buluyorum Kahpeliklere düşürülmüş yiğitlerimin İntikamını almak için... Elimde ne bir top,ne bir tüfek... Haykırıyor,parçalıyorum kahpelerin titrek mırıltılarını. Aşka takılmıyorum nedense Sevmekten,tutkunu olmaktan korkuyorum Gökçen bakışlı yari. Kalbime gölge düşürüyor bu intikam Sevemiyorum yiğidim, yarimi Senin intikamını sevdiğim kadar! ...