Olduk

Hayatın bağından dikenler derdik. Özlemin koynunda bahtiyar olduk. Her gözü yaşlıya teselli verdik Şairiz,bu yolda ihtiyar olduk, Taktık kolumuza mali hülyayı, Dolaştık cepler boş yalan dünyayı, Bir gerçek zannettik pembe rüyayı, Sonun da feleğe sitemkar olduk. Dermansız olana verdik biz derman Doğruya, güzele her zaman kurban, Bilmezken dünyada yalanla dolan, Cemiyyet içinde hilekar olduk. Tapındık doğruya sevdik Allahı, Bekledik sabırla pembe sabahı, Bir zaman işledik belki günahı, Sonunda hepimiz tövbekar olduk. Kalbimiz doluydu çünkü severdik, Hakikat önünde boyun eğerdik, Sonunda her şeyi insana verdik, Artık unutulmuş bir mezar olduk.