Apışarası Yalnızlığı

yırtıl ipek alaşımlı yeşil bakışlı budha kimseyle konuşmamak için sus bile kendini ağuyla dolduran bulmaca yırt o ihtimali jenevier iç ve bakk apışarasından başlatılıyor yalnızlık yırt onu o insanı o haki karınağrısını geceyi yırt çarşafı yırt ve bak bahtına tam da öyle yap: bir gitar teli kadar kop kendinden kopmuş bir solucanca bir solukta iç kendini soluklan kalbinde iç sesini yırt sessizliği ve tükür ciğerlerini öksürürce tükür dünyayı: tam da öyle çık git duisburg gezegeninden sektir et katlanma kendine matah bişey değilsin telefon etme aşka inanıp çocuk doğurma tren raylarına yat şarkı söyleyeceksen eğer yağmura çık beynini ıslat ve ay kadar açıl gece ve gül yakıştırma hiçbir sevgiliye unut sevdiğini de söyleme kimseye ve sarıl sekine kop ve daha kop ve kopsun o gitarın teli yırt aşkı yırt bedenindeki son alışkanlığı başkasının anlattığı eski bir hikayedir o çalışma gazetelerin ekonomi servisinde rüzgara çık en kırılgan yerine bir dalın düş kur düş kendi kalbine yağmur gibi bahtını dağlarda ara daha yakın dur aya o solgun çuhaçiçeği ol kendi gurbetinde balon üfür şarkı söyle birine bulaşacağına yalnızlığı apışarasından başlattıysa insanlık öksür onu tükür dünyaya: tam da öyle