Zamanı Gördüm

II. önce yaz ölür üzgün güzbahçesine olupbitenin labirentinde aşınan gece angoradan bir şal gibi örterken zihnimi hayal modası geçmiş tozlu kilerin sesinde buldum; gerçeğin aynasında yalan idi zaman biraz ay taşı idi goril tırnağı biraz da şaşkınlığı geçici bir şarlatan ve ahh o işte o muamma idi zaman metamorfoz incelendi: larvadan idi nemfaya yol idi orda böcek olmaya zaman çirkin tırtıldan rüzgar doğmaya kelebek olmaya kanadı ay gölgesi sonra bir aşk uğruna limonçiçeği olup yaşamaya ancak bir gün: aşk tamam idi eksik bırakıp kendimi yankımdan gelip asmabiti düşüyorum zamanın mağmasına korsan uzay istasyonumdan aktif serpintiyle düşüyorum günahın elindeki sayıdan kendimi aşktan düşünce kalbimi susuyor tarih ambiti idi doğrulandı ki halkı yaratan acılar idi nil sahilinde susan bedevinin rüyası asık suratlı ve mümkün o sadık at zamanı dedi tanrı yarattı bak kumdan zavallı idi sina çölü kül ki yenik dedi heyvağ idi yeni buzul çağını haber edecek zamanın tabutunu yakacak ölü idi sonra mor da sustu suyun itirazına ki her böcek aynı tezekte yetişmez dedi böcek aleminin zarif bilgesi o bokböceği evcil ve aciz seyircinin gururlu gözlerinde buldu onu ki zaman; ahh o işte o yanılsama biraz lahit idi rüya sertleşmiş kil biraz da gasptan telaşlı bir küfür gibi aşık ve işsiz ve madrabaz biraz afrika sahrasında bir sonyaz çekirgesi attention: bulut var. attention: çöle gözyaşı orman kardeşim idi ağaç ağaç şiir kardeşim kağıt olur yakarım ellerinizi yırtabilirim, elektriği bile der virüs olur göçürürüm web sitenizi chatlarınızı hatlarınızı katlarınızı bile bir kaktüsün rüyasını görmek için ama yanar dururum güneş kardeşin uykusunda sonra çözer şiiri zamanın ağlarından bir meczup yokuşun sesiyle sarsar dağı alır akar ırmakları ben geldim der: güz gelince çözülür muamma daha ne diyebilir yaramın üstüne açan lotus suyun sesiyle göğün neşesi aşkın sisiyle zamanı gördüm der: zamanı gördüm.. sonra nar da ölür güzbahçesine