Babacığım
M
Mehmet Emin Yurdakul
0
Altın Yaprak
Küçük Vatandaşlarım’a
Babacığım, her akşam dizlerine yatardım;
Seni tamam bir saat lakırdıya tutardım,
Senden yemiş, uruba, oyuncaklar isterdim;
Can sıkıcı bir sesle haykırarak, “Al!” derdim.
Zavallı sen elimden her gün âciz kalırdın;
Bana bir şey alırdın..
Lâkin bu gün, çalışan işçilere rastladım,
Herbirinin bir baba olduğunu anladım,
Öğrendim ki her baba kanlı terler döküyor;
Bin zahmetle dişini, tırnağını söküyor.
Bundan sonra ben senden öyle şeyler istemem;
“Bana şunu al!” demem…
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş