Ödlek

Son ışık da söndü ortalık zindan Perdeler sallanır, kapılar çarpar Beyazın siyahtan ürktüğü o an Bacadan içeri periler sarkar. Vücudum gerilir, ellerim terler Zenci hayaletler ensemi yoklar Gözlerimin ferini almak isterler Bir an silkinirim. Bakarım yoklar. Yarabbim karanlık ne kötü şeymiş Kıstırır ruhumu mengenelerde Bilmezsin duvarmış, yermiş, köşeymiş Kendine sorarsın. Gözlerim nerde? Uyanıksın amma rüya görürsün Titrersin tepeden tırnağa şöyle Bir sümüklü böcek gibi erirsin Çiğner seni zombi çürük dişiyle. Rüzgar bir kurt gibi uluduğunda Diklenir tüylerin, çekilir kanın Cinler nefesini soluduğunda Akıl, oyuncağı olur şeytanın. Bir fırsat bulur da sakinleşirsen Sokaktan gelen sesleri dinlersin Birazcık umuda yakınlaşırsan Kurtarın kurtarın diye inlersin. Saatler sabahı vurmaya yakın Beden helak olmuş, ruh çözülmüştür Fırtına dinip de durmaya yakın Bir adam korkudan düşüp ölmüştür.