Hoşçakal

med – cezirlerimin kıyısı hoşça kal ey gecenin rengi ey hazanımın son demi ey sevincim usancım sancım hoşça kal sokakların çığlık sendromunda fersiz ve perdesiz pencerelerde yitiyor adım bitiyor. senin gölgenin saklandığı her köşede senin saçlarının yandığı ve gözlerinin kapandığı illa avuçlarının kanadığı muğlak rüyalarımın bu eski ve eksik kentinde yitiyor adım hoşça kal uzaklarda ölen bir kuşun bakışlarında asıldım bir zamansız hicretin yürek yarasıdır yürek sarasıdır işte senin karşındaki halim bu eski ve eksik kentteki hangi harabe hangi köprü altında gizlediğin o yasak öpüşlerin gülüşlerin. ah gözlerindir idamım sürgün gözlüm hoşça kal bir çocuğun ağlamasıyla bir ceylanın vurulmasıyla bir yıldızın kaymasıyla ahh umarsız duruşunla bir daha bir daha kırılan kalbim ahım ve günahımla.. git demeden sen göz yaşlarımı ben dermeden hoşça kal kırkikindiler kuşanıp geldiğim gün kapına ve menekşelerde yıkadığım sevdakâr bakışlarımla kölen olayım diye uğrunda ölen olayım diye nice dil döktüm gül döktüm.. kül döktüm sonra başıma alev gözlüm hoşça kal