Hecelerin Çığlığı

Yürekten yükseldi vaveyla Korkularda yitirildi asalet Eridi sonra buz eriyiği gülüşlerinde Leyla Sen bana yaptığını yaptın ya Yaptığın yanına kar kaldı ya Bir yaz sendromunda terlerim boşaldı Ellerim boşaldı dizlerimdi kırılan Hani bir kırlangıç göçüydü bakakaldığımız Topraktı ana şefkatiyle bize sarılan Yine de ölmedim ben kahrolası akşamda Belli ki müebbet hüsrandır yaşam Yine de olmazım benim Sen kırkikindilerde yitirdin asaletini Yaz güneşinde bir daha bulamayacaksın beni Serzenişim kendime Serzenişim kendime Ey anne şefkatine bürünen rapsodi Ey sahte yüzde açan gülücük Ve ufkun pervazında sırıtırken çehreler Biz yeniden öldük Sonra belirsizlikte belirdin Bir uzun ve bıktırası bekleyişte Kırışık alnıma çizildin Ah şiiri sen boğdun Yüreğimde hecelerin çığlığı Yüreğimde gecelerin çığlığı Ne diyeyim Seni Allah affetsin