Ruhsal Devinim

Hep aynı anılar, ruhsal bir unutulmuşluğa yol alan Bu geceler aynı geceler, sokaklar aynı İnsanın şehirlerden beklediği ne kadar çok, ne kadar az ne kadar farklı Bir denizim olsaydı şimdi Can sıkıntımı taşlasaydım ya da hiçbir şeyim olmasaydı Yalnızlığımla konuşsaydım Düşler aynı düşler, tatiller aynı Yaşamak dediğimiz ne kadar neşe, ne kadar acı Ruhsal bir unutulmuşluğa yol alan, anılar aynı İnsanın mutluluk diye çabaladığı ne kadar gerçek, ne kadar yalan Hayatımın bir planı olsaydı şimdi Ona bakıp bakıp yaşasaydım ya da hiçbir şeyim olmasaydı Ecel şerbetimi yudumlasaydım.