Unutmaya Özlem

Buralar ihtişamından olmuş sarhoş Seninle kurduğum hayaller tümden boş Gözlerimden akarken birkaç damla yaş Yağmur damlaları olur bana sırdaş Yalnızlığa özlem ancak bu kadardır Her seferinde beden çaresiz kalır Bir türlü esemedi rüzgarı güzün Bu nedendendir ki içim dolu hüzün Şimdi hayalin sen gibi imkânsızken Üzüntü verir artık bana bu mesken Sarhoşluğumdan hayal olurken dünya Nasıl açsam gözlerimi her şey rüya Bu gözler dünyayı değil düşü görür Akıp gitsin sensiz kalmaktansa ömür Rüyadan uyanmak kalbimin emeli Sen var mıydın dünyaya geldim geleli? Emeller çabayla gerçekleşir ancak Belki de kalp seni unutamayacak Böyle bir sitemi nasıl çeksin bu can Bu hayat vermedikten sonra heyecan Kalbim ister benden hep mutlu bir hayat Fakat bende değil ondadır kabahat Kalbim geçmişi siler bana küfreder Naçiz umudum yaşlı gözle seyreder Umutlarım yavaşça beni terkeder Sen yoksan ruhumu kaplasın keder Mevsim bir bahar olur düşe dalana Umudum suç atar canıma kanıma Atarken vücudumdan zehirli kanı Aklım düşler seni unuttuğum anı