Adım Seyfettin

Ben Ve Annem İkimiz, İkimizde Kimsesiz Gecekondumuz Sessiz, kiralık Ve Mecalsiz Babam Yuvadan Uçmuş, çok Uzaklara Gitmiş Uzun bir yolculukmuş ve bir gün gelecekmiş O kadife elleri saçlarıma uzatır Annemin tüm sözleri, hep babamı anlatır Gözyaşı damlatırdı, tane tane yüzüme Bir masal anlatırdı, söylemezdi yüzüme Babam var masalında, dinledikçe coşardım Her kapı çaldığında o hayali yaşardım Ne kötü sahipsizlik, ne kötü kimsesizlik Cümbüşlerde dipsizlik, bizimkisi sessizlik Bizdeki bayramların, tadı yok tuzu da yok Sonu gelmiş varların, hanemizde yoklar çok Yabancı elbiseler, benim üzerimdeler Mutluluklar ve sevinçler, uzak ve derindeler Gülüm kapıma gel ki, sessiz bayram sabahı Duy istersen bendeki ağlamayı ve ah'ı El öpecek kimsemiz, bizi öpecek kimse Bulamazsın biz kimiz, bir insan kimsesizse Hüzünlüyüm bayramda, çünkü evimiz sessiz Annem bayramda gamda ağlar ağlar çaresiz Bir ah çekesim gelir, beklide dağlar erir Taş yürekler ne erir, nede insafa gelir Yokuş buldu bizleri, kader dedik tırmandık Tanımadık düzleri onları hep yok sandık Dertler Seyfettinlerde, çabuk prim yapıyor Güneş o iklimlerde, daha çabuk batıyor Bazen hayale dalsam çok şeyler düşlüyorum Zengin bir adam olsam, cömert olsam diyorum Kimsesizlerin kimi, olamazsam sahibi Yırtardım ben kendimi, suç işlemişler gibi Dertlere ortak olur biraz satın alırdım Kalplerine sokulur baba gibi kalırdım Gözde gülücük varsa bir gül gibi açardım Hayat boğuk ve darsa, onlar gibi solardım Her bayram sabahında o evlerde doğardım Hediyeler yanımda, kucak kucak yağardım Genelde insanlarda, hayat yemek uyumak Milyonlarca insana, mal oluşken aç kalmak Bir gecede bir cana, milyar milyar harcamak Bazen az kimselerde Seyfettinler ararlar Sokak sokak gezerler, yokmu diye sorarlar Yıkık ve döküklere, seher vakti dalarlar, Baktıkça yetimlere, hüngür hüngür ağlarlar Adım Seyfettin benim, bende yırtık çarıklar Nasırlı körpe elim, ayağımda yarıklar Bende yaralı yürek, ürkek ceylansı gözler Yavaş, korkak ve titrek, ağızdan çıkar sözler Yetimhaneler benim, çirkin varoşlar benim Arkadaş olmuş tenim, zemheri dostum benim Coşan bir yağmurdayım, esir gibi üzülen Bir yetimcik damlayım ceketlere süzülen Bakarım dost gözüme damlacıklar dizerler Desen desen yüzüme, fakirliği çizerler Taze ekmekten uzak, sevinçler kayıp, bensiz Yarınlar size tuzak, hesap vereceksiniz Oyuncaksız çocuğum, çocukluk bisikletsiz Bir çile ki doyduğum, çocuklar Seyfettinsiz Ben ve annem ikimiz, ikimizde kimsesiz Gecekondumuz sessiz, kiralık ve mecalsiz