Ağlama Vakti!
M Mehmet Orhan Durdu
0
Altın Yaprak
Ruhumun boğazında yine tanıdık bir el!
Şehrin tenhasından bir ses: çağırır beni; gel!
Ne kimse görsün beni, Ne kimseyi göreyim!
Vakit ağlama vakti! Çağırana gideyim.
İndireyim başımı, gecenin sinesine
Karışsın hıçkırığım, yağan yağmur sesine,
Gökte buluta inat, aksın gözümden yaşlar.
Şuan benim tek dostum; kaldırımdaki taşlar.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş