Mehmedim!

Neydi cebinde sakladığın mektup Nice yürekleri yaktın Mehmedim Neden yaşamayı çabuk unutup Ölüme iştahla baktın mehmedim Ne asil sevdaydı takıldın peşine Tercih ettin bebene ve eşine Ağlasam mı gülsem mi gidişine Kevser'e nur gibi aktın mehmedim Dehleyip atını uçarak gittin Açılmış gök kapılarında bittin Ölmedin sen, ölümlüyü erittin Sonsuzluğa demir attın mehmedim Şahittir üstündeki kanlı elbiseler Yağan yağmur Mehmet diye çiseler Tüm insanlar inzivaya girseler Ulaşamazlar sana, can sattın mehmedim Şehidim, ne ilk nede sonusun kervanın Herkes gibi seninde emanetti canın Sizler onu boşuna öldü sanın Nur kanatlılara selam çaktı mehmedim Bir bak gök kapısına seni kimler bekler Gel demekte gülücük saçan melekler Hurileri görüyor musun? ellerinde çiçekler Alnını öpmek için, Sıradalar mehmedim Sizler kalplerin silinmez nakışısınız Çorak Topraklara suyun akışısınız toplumun Rabbe en güzel bakışısınız Cennet gölgesinde yatın mehmedim