Acıyla yoğrulur insan Ve acıyla yeniden doğar. Tarifi yok bu acının Bu acının tarihi de yok.…
Bedenimi çaldın, ruhumu hapsettin Şimdi af mı istiyorsun, affetmiyorum. Umutlarımı çaldın, geleceğimi kararttın Şimdi af mı istiyorsun, affetmiyorum.…
Sevdalar yaşanmıyor artık Tarihe gömüldü çünkü onlar Ne keremler eski kerem Ne de aslılar eski aslı…
Ağlamasın analar Sızlanmasın yar Bu diyarda kalmadı taş Kalmadı baş…
Sensiz ağlamaları bırakayım dedim, olmadı sensiz kederleri dağıtayım dedim inan o da olmadı.…
Kaybedişlerimi ararım sende Hüznümü, isyanımı… Bilirim kaybedişlerim senle başladı Gözlerine bakıp da söyleyemediklerimi…
Asiyim sevdana Beni benden alan sevdana İçimdeki karları eriten sevdana Önümdeki koca koca dağları dümdüz eden sevdana…
Aşk göğüs germektir tüm zorluklara Göğüs germek ölmektir belki aşka Güneşin karanlıktan kaçıp sabaha koşmasıdır. Uçsuz bucaksız kıyılardan limanlara sığınmaktır.…
Unut, unut artık geçmişi Dedim hep kendime Ama unuttukça geçmişi Aynı yaraları gördüm içimde.…
Sözüm yok aşkından sonra Görmediğim anın gurbetimdir Sesini duymadığım an ölümümdür benim. Sensiz gecelerim bir sıtma nöbetidir…
Alıp başımı gitmeliydim en başından Acısa da yüreğimi dinlememeliydim…
Yüreğimdeki sızıntıyı sana yazıyorum Dinle neler çektiğimi Ve gör halimi Bu ben değilim sanki…
Yalansız dolansız yaşamak hayatı Yaşamaktan başka gayesi olmadan Umudunu hiç yitirmeden Ve yaşam kaygısı çekmeden…
Var git yüreğim Sensiz de yapabilirsin Üzülmektense boş kalsın yüreğim Sevinçlerini başka baharlara bırak…