Alıştım

M Mehmet Öztürk
0 Altın Yaprak
Sensiz ağlamaları bırakayım dedim, olmadı sensiz kederleri dağıtayım dedim inan o da olmadı. Şimdi kederlere, ağlamalara alıştım. Sessiz akşamları dinledim Sensiz kederleri paylaştım Sensiz derinlere daldım Ve yokluğunla kızıl göklere alıştım. Gözyaşlarımı dağıtır sabahlarım Şiirler okur, sana romanlar yazarım Celladı sen olur, idamlar hazırlarım Sensiz hücrelere alıştım. Her kelimemde, her hecemde sen vardın Yağan yağmurun zerreciğinde sen vardın Akıttığım gözyaşının her damlasında sen vardın Sensiz nice ayrılıklara alıştım. Zamandan bihaberim, sahi günlerde ne Sabaha daha çok var, gene mi gece Hezeyanlar içindeyim, nerden çıktı bu gölge Ve sensiz ne'lere alıştım. Derdim de dermanım da Zehirim de panzehirim de Neşemle ve hüznümle Ey dert perisi sana alıştım. Ve öylesine alıştım ki Her kokladığım gül senin kokun Dokunduğum ten senin tenin Ve sen, sen, sen ve sen Bu sensizliğe inan senle alıştım.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.