Ben

Yirmi iki yıllık rüya gördüğüm Çilenin sanatsız imarıyım ben. Her gün yeni baştan yıkıp kurduğum Binlerce hülyanın mimarıyım ben. Ben ki yaşamaktan aciz bir insan Neden hayalperest oldum bilemem Her gün yeni baştan sevdalanırım Eski aşklarımı asla silemem Düşmüşüm baharın coşkun seline Hırçın dalgalarla boğuşmaktayım Muhtacım sevginin sıcak eline Kin dolu hayattan savuşmaktayım İmdat istiyorum sizden ne diye İnsanlar eşyayla eşleşmiş gayrı Sevgi dolu gönül bana hediye Şimdi insan ayrı, sevgi apayrı Sen de benim için şiir yaz demem Odanda adıma çiçek der yeter Kurtuluşum için derman istemem Kapımdan geçerken selam ver yeter! 22. 12. 1994 - Kızılcahamam