Gururlu Kılıbık
M
0
Altın Yaprak
Adamı görünce, kazak bir ermiş,
Hanımdan korkmadan yaşıyor sandım.
Meğer korkusundan tir tir titrermiş;
Soğuktan ötürü üşüyor sandım.
Bilmem ya, ilk günden başlamış çile
O akşam çarşıdan gelmemiş file
Soba demirini kapınca ele;
Spor olsun diye koşuyor sandım.
Nerden bileceksin evin içini
Herif gayet mutlu, bulmuş eşini
Ağzına çarpınca dökmüş dişini;
Otuzundan sonra dişiyor sandım.
Bir gün baktım üstü, başı dağılmış,
Pabucunu almak için eğilmiş,
Tekme darbesiyle yere yığılmış;
Eşiğe takıldı düşüyor sandım.
Yemek isteyince, temiz bir dayak,
Yemiş, övünüyor, buyur buradan yak.
Boy bos tam yerinde, görüntü kıyak;
Gurur paçasından taşıyor sandım.
2012
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş