Gül Açılır Kar Içinde

Bizdik kasırgalar gibi kopup gelen alaca kızıllığında şafağın, Bir damla kanla sıvayıp gittik gün batımını, dölleyerek yeryüzünü yeniden doğumlara gönül sızlanışlarıyla yığınların... Sanma yıldık biz kavgadan Yaşam alevlenir kandan Neler doğar gün doğmadan Umut saklı nar içinde. Sönmez bu aşkın ateşi Tas tas içmişiz güneşi Gün gelir ki yakar seni Ateş bekler kor içinde. Gelecek olan bahardır Milyonların ahı vardır Gönlümüzü yakan yardır Gül açılır kar içinde. Susuyoruz kara günde Yaramız kanar derinde Bakma Memed'in haline Volkanlar patlar içinde.