Yavru Ceylan

Yavru ceylan, Gün doğar süpürüp atar karanlıkları yaşamın aynasından, Işır bahtı umut dunyasının Ve beklenmedik bir anda ---dikiliverir ayağa cesur bir cengaver gibi yerde sürünen kalabalıklar.. ............................... Yavru ceylan, Yalçın dağların ürkek maralı Kara yokluğun isyankar kızı, Kanımızın her damladığı yerde ---kızıl güller açıyor, Tomurcuklanıyor yaşam üreten ellerimizde Çırpınıyor gönüllerde bir sevdalı kuş, Yalazlanıyor dağ doruklarında sabah, Uyanıyor toprak bin yıllık uykusundan, Tutuşuyor yürekler mutluluk ateşiyle... Ve gün ışınları yırtarak gecenin gözlerini şaha kalkmış alev kanatlı taylar gibi dövüyor karanlığın bağrını... ........................... Yavru ceylan, Dağlar otağın senin Gönüller bağın senin Yaşamak çağın senin Ölmemeli yavru ceylan! ........................................... Yavru ceylan, Toprağa tohum gerek arıya çiçek ve bize fırtınalı bir sevda ve sevdalı bir yürek. Yaşamı yaratmak için yeniden yaşamı güzel ve görkemli arı gibi petek petek... Ve döğüşmek apaydınlık yarınlar için, Döğüşmek karanlıklara karşı, Dünyaya niye geldik, Yaşamadan ölmek niçin..?