Beddua

Bana sadece hasret şiirleri yazmak kaldı dünlerden Bir koca şehrin kaldırımlarına kahretmek Giden bir trenin ardında gözyaşı Bir geminin güvertesine karşı, mendil sallamak kaldı. Ne yaptımsa barışamadım kaderimle Yine çaresizliğime yenik düştü düşlerim Hasret hasret uzarken mesafeler Dalgın bakışlarında kuşların Hasrete şarkılar söyledim. Söyle! Kendimden başka kime kahredeyim Silinsin mi haritalardan o koca şehir Yansın mı al renklere bürünen semaları Yıldırımlar mı çaksın Sular mı kabarsın... Nasıl tutar dilim Nasıl dualar çevrilir bedduaya Bütün alemi yakmak istesem de Hasretin bir bıçak olsa da ruhumu çalkalayan Dilim tutmaz, Bilirim ki oralarda sen varsın... Varsın ötsün baharlarda kuşların Çiçek çiçek doğsun güneşler sabahlarında Huzur yağsın umut yağsın Sana en mutlu anlar Bana hasretin kalsın...