Her Ayrılık Son Değildir

Zaman ödünç alınmış sevinçlerin iade zamanı. Birazdan kalkacak tren Kirli bir hüzün kalacak, Yorgun banklarında istasyonun... Raylar arasına düşmüş bir hıçkırık Karışıp kaybolacak solgun havaya Çalınmış bir zamandan Ödünç alınmış sevinçler Bir kampana sesinde Duman duman kaybolacak... Geride sadece Buruk bir acı kalacak.. Hoşça kal! ! Ne martıların çığlığında ara sesimi Ne de kokumu, esişinde rüzgarın "sözüm teneşir vadesi"demiştim ya Baştan başa kaldırımlarına yazdım o şehrin Şimdi her sokak bana uzanır Her köşe başında bekleyen ben Yaşlı faytoncuda şaklayan kamçı Ada vapurunda ağlayan çocuk Yuşa tepesinde inleyen derviş... Gece sularda yıkanan ben... Geç kalmış sevdalara çalınır bütün kemanlar Bütün şiirler ayrılıklardan yana Bütün şairler az buçuk melankolik Bütün ayrılıklar hüzün dolu Sen benim tek gerçeğim Her ayrılış son değildir bilmelisin Sevince ölürcesine sevmelisin... Ne çıkar ayrılık çalıyorsa barlar Tavernalar Ne çıkar ayrılık varsa sarhoş naralarında Bütün postacılar ayrılık taşıyorsa ne çıkar Aşk var ya Her ayrılık son değildir bilmelisin... Sevince ben gibi Ölümüne sevmelisin...