Dehlizden Işık Sancısı

bağrı yanık bir nakaratın göçebe ayazında kaldı duvağım ellerim dokundukça kınası ıslak düşlere hüznün sadakatine sızdı sancılı ırmağım çizerken uçurtmama siyahın en koyu rengini gizemli tanıktı uçurum bekçisi! belirsiz gölgelerin ayak sesinde şiir şiir susan yüreğime sınırlarımın surlarını yalarken dalgalar içimdeki beni bıraktım yalnızlığımın mavisi çalınmış okyanusuna sabahı uyuttum ruhumda geceler doğurdu güneşe küskün çiçeklerim sorgularım gerçeğe götürürken usumu attı kalbimi çizginin dışına, yargısız infazların gölgesinde ağlattım gülüşlerimi ki… bilirim çöl vurgunlarının dehlizlerinde çıkar en gerçek s a v a ş sesleri