Gergefinde Çivilenmiş Ninniler
M
Mehtap Altan
0
Altın Yaprak
/çelişkilerin kaygısına gecenin tırnakları geçer
çığlığın figânında semazendir öfkeler /
hüznün koyaklarını mesken bellemiş ömrüm
d/uyuyor musun !
puslu bir yalnızlık esniyor
vuslatın yamalı narasında
serçenin gözlerine astım nabzımı
teyelledim ruhumun gazellerini efkârıma
bir de
bir de sessizliğini karıp sancılarıma
göğünün rahlesine serdim kıraç toprağımı
özlemin ummanına soyunurken katrem
şehrimin zifiri şavkına abandı yüreğim
sonra
köşe başı gölgelerinin
tavan arası ayazına kahırlandı
direnci kırılmış ufkumun infiali
ensemde işgalinin göçebe yalnızlığı
ıskalanmış düşler satar an!
korkularımın nihavent satırları
konuşlanırken öznesi firari hayallerime
tekil yokuşların çoğul inişini sırtlandı
hüznümün kamburu
ısmarlama sızılar kanattı
lügatimde göveren usumun nevbaharını
ve …
Eyüb’ün sabrıyla sevişirken telaşım
bir ney üfledi mayalanmamış umudumun
hıçkırığa bağdaş kurmuş iklimine
sen
gergefine çivilenmiş ninnileri asanım!
şimdi
genzime sardığın sağanağı uyutuyor
gönül dergâhımın faili meçhul menzili…
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş