Göğün Kapısı
M
Mehtap Altan
0
Altın Yaprak
/şiir!
sellere takılan uçurtmama dokun /
mahrem saatlerin bakir çığlığında
yağarım yaşamın
nefesine
nefesine
şiir giyinirken
ruhumun efsunlu üşümelerinde
iklimi kurak hüzünler çoğaltırım
çaresizliğin törpüsü yalarken ufkumu
yıpranmış coşkuların silahları çekilir
gün görmemiş anların güz yanığı ezgisinde
şakağıma yağarken kurşuni düşler
bir çocuğun emanet gamzesi işlenir
nasırlı bakışlarıma
göğün kapısına değer şiir
dizelerim... ıssız bir öfke toprağının
g/ize soyunan kehanet vaveylasında
bağrına yaslandığım gecenin
en kasvetli coğrafyasında izlerim!
kasılır hüznümün kökleri
kıyılarıma demir atmış celladını büyütür
bir sıkımlık canında yağmalanan umudum
mülteci gülüşlü gölgeler sızarken dizelerime
seyr-ü sefere çıkar
finali çağıran mistik sanrı…
var git gece… emeğin koynunda oynaştıkça şiir
ellerimde hüznün kiri
yüreğimde maveranın özlemi
dudağımda hasrete yanık sancı yıkanır
alev
alev!
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş