Rüzgarın Ellerinde Terennümüm

/ol yüreğimin bağına bir bereket_i gök ki ardımda güvenden bir karargâh doğsun/ kentimin yanan ruhuna kondu bir düş serçesi dağın çıplak yamacına yansırken hüznün kesik fısıltısı kanadı kanadı yüreğimin ince sızısı yürüdükçe içime doğru kulaçlarımdaki okyanus hayali taşıdı yüreğimi alnından vurulan düşlerimin s/üzülen toprağına ve ısısızlığın kıdemli duruşunda sus/tu hayat zamanın düğümünü çözebilir miyim bilmem bildiğim ruhun düğümündeki zamansızlık beni bana bırakmayanların çığlığında doğdu sızısını çitilediğim eğreti susuşlar şimdi ahraz bir kalabalığın tok gülüşlerinde dizelerim artık çok geç diye raks eden buğulu topukların zirvesinde dondu dudaklarımdaki c/an sorguların cevabı sömüren işgalinde ateşin öfkesine saklandı ayazın son terennümü ey yaşamın ıslak gergefini yüreğime kazıyanlar bırakın bırakın da lal fırtınaların gam-ı feryadına ahu zar olayım /uçuşurken gönül iklimimde huzur_u nar firar etti ruh-u revanımdan son diyar/