Yalnızlığın Puslu Perçemi
M
Mehtap Altan
0
Altın Yaprak
/göğüm dokundu toprağın şükrüne
ruhumda hüznün lütufkar senfonisi/
susuşun imge imge yağdığı darağacında
asılırken gönlümün rüyası
karanlığın terkisinde yırtılır
talan edilmiş usumun mühürlü kundağı
_ gecenin bakışları söker sabahı mabedinden _
k e ş k e m
sonu silik sükutun surunda saklanır sabırla
duvarı ıslak düşler ateşle dokunur ilmek ilmek
kavrulan yanlarımın refakatiyle
en masum gülüşüm çalınır rivayet alazında
kaçışın ikliminde kanadıkça yamacım
yalnızlığın cenderesinde
ritmi notasız gam olur yankım
an !
sızımın umut tespihini çekerken bahtıma
usulca sığınır heybeme
güneşi üşümüş gece sancıları
yalnızlığın puslu perçeminde
muhacir bir masal inler dağlarımda
t/uzaklar öksürtür
ipsiz uçurtmamın figanını
s/aklanan kelimelerin suretinde
kopsa da fırtınanın demi
bir kaf dağı masalına asmaktır
gözlerindeki son feri
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş