Hayat

hayat, sevmektir, hem de herşeyiyle. arkadaş olup yağmurla şemsiyeni açmadan saklamadan gözyaşlarını sağanak olmak ya da ağlayıp gizli gizli, isli ellerle silindiğinde yüzde kalan kara bulutlardır. ideallerin için azimle savaşmaktır, varını yoğunu tüketmektir onlar için ve peşinden koşarken bazı şeylerin, fedakârlıkları amaç yapmamaktır. sadece bahar değil, yazdır kıştır, geride bırakarak geçmişi, vazgeçebilmektir bazen. koşturup da kilometrelerce ulaştığın zaman denize yosun kokulu rüzgarın terli vücudunda valsi, kayan yıldızın gökyüzünde kıvılcım olup alevlendirmesidir yüreğindeki ateşi. dört mevsimli bir iklimin içinde, onca yokuşu çıktıktan sonra, inişte bırakıp iki elini uçmaktır bisikletinle özgürlüğe. öğretmen için küçük bir parmağı havada görmek, doktor için hastasını iyileştirmek, anne için kızının saçlarını taramak, aşık için yarin bir anlık gülümseyişidir. bazen korkmaktır ölümden delicesine, yarın da gündoğumunu görebilsem demektir ya da kaldırdın mı avuçlarını alnınla yerden, O’na ölüm kadar yakın olmaktır. yaşamaktır, yaşamak zorunda olmaktır, kavga etmektir onunla bir ekmek için ölmektir, hem de duraksamadan sevdiklerin için, sevgilin için, vatanın için. hayat, sevmektir, hem de her şeyiyle.