Yoruldum
M
0
Altın Yaprak
Kocaman bir dağ oldu hasretin yüreğimde
Gönül yorgun ben yorgun beklemekten yoruldum
Dikmişim gözlerimi geleceğin yollara
Yıllar yorgun can yorgun özlemekten yoruldum
Gamla kederle doldum hep isyan etmekteyim
Katre katre tükenip eriyip bitmekteyim
La havleler tükendi isyana gitmekteyim
Sensiz gelen her güne küfretmekten yoruldum
Figan eder bülbülüm vuslatına avâre
Mücrim olan bu kalbe varmıdır sende çare
Nafile bu feryadlar ulaşmıyor ki yare
Artık nutkum tutuldu söylemekten yoruldum
Dökülüyor yapraklar ömrümden tane tane
Aşk ağacım kurudu gönül evim virane
En sonunda eyledin beni bana bigâne
Tesbih edip adını zikretmekten yoruldum
Çıkmıyor sana dair açtığım bütün fallar
Çıkardım allarımı giyindim bak karalar
Bu dizeler bu kalem benimle bana ağlar
Artık gücüm tükendi yaşamaktan yoruldum
München 01.11.2009
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş