Günlerden Birgün

Sevdiğini söylerdin günde bilmem kaç kere Terk edip gittin beni GÜNLERDEN BİRGÜN Sebepsiz yaktın yıktın beni göz göre göre Elveda bile demedin GÜNLERDEN BİRGÜN Aklımı kaçıracaktım düşüne düşüne Anladım ki hiç rastlanmıyor eşine Dayanılmaz oldun takıldım peşine Düştüm yollarına GÜNLERDEN BİRGÜN Aradım seni, nerede bir yurt varsa Seni sordum, nerede bir fert varsa Senin için çektim nerede bir dert varsa Bulurum diye GÜNLERDEN BİRGÜN Bir görseydin perişan benim halim Unutmadı unutamadı hiç adını dilim Bilmem bu sensiz geçen kaçıncı yılım Bir yüzünü görsem GÜNLERDEN BİRGÜN Günlerden şafaklar bir bir sökerken Her gün ah her gün gözyaşı dökerken Seni ebediyyen kaybettim derken Bir caddede gördüm GÜNLERDEN BİRGÜN İki çocuğun elini tutuyordu elin Bir yabancının kolundaydı belin Gülüyordun çok mutluydu halin O an ölmek istedim GÜNLERDEN BİRGÜN 3 OCAK 2002