yüreğimin kapıları sana açık dışardan bakıyosun sadece yoksun girsem güvenli bir yer midir…
tüm sevdiklerimi bir torbaya doldurdum giderken geride hiçbir şey bırakmadım sanıyordum meğerse torbam delikmiş…
Oturduğum yerden Beni kaldırmanı bekledim hep Geçen yıllara aldırmadan Elimden tut istedim…
duygularım çölleşen türkiye gibi içimde içinde kaybolduğum orman yok artık küresel ısınan dünyada…
Varlığınla var oldum Sana gelen yolda İçimde hissettiklerimi Yaşayamadım…
öyle boş ki içim oyuk bir kabak dolmalık bir biber gibi tezgah üstünde…
Bir hıyar tazeliğindeydi Sana olan aşkım Eline aldığında Cart diye…
gözlerin toprağa defnedilecek bir ölüye son kez bakar gibi bakıyordu bana dilin şeçtiğin sözcükleri…
İçimde sana dair Ne varsa yok ettin. Bir İstanbul kaldı kocaman Bütün caddeleri…
Dinerse eğer Yüreğindeki isyanlar bir gün İçindeki fırtınalar son bulursa Sen karar ver…
1
bulutlu havalarda yağmur yağar diye elinde taşıdığın şemsiyeydim ben yol kenarlarında kendiliğinden açan gelincik vazomda güzel dursun diye toplamaya…
bütün sığırları elinden kaçıran öksüz kovboy... kovboy'a aşık…
ben leyla alamadım hiç leyla gibi duramadım mecnundum çöllerde aramalıydım vahalara kanmalı…
neden her cümlemin sonunda ... üç nokta var? sizce kaç nokta anlatırdı bir sonu?…
başımın üstünde yer vermiştim kalbime beynim emrine amade sen mutlu et bizi demişti ruhum…
15 / 20 gösteriliyor