Birebir

öyle boş ki içim oyuk bir kabak dolmalık bir biber gibi tezgah üstünde pirinçleri beklemekteyim balon olup uçmak için bir senin nefesine hasret bir daha ben olmak için külleri attığım çöp tenekesini alıp kaçan seni bulma umuduyum içindeki her bir su damlası hareket etse de dalgalarıyla sahilleri dövmeyen bir ölü denizim ne gemileri yolcu ettim bir ben bilirim eşik şiddetini geçti artık acılar hiçbir şey hissettirmiyor sensiz geçen yıllar senli geçen aylar bir vakum gibi çekti beni senli yalanlar tozpembe olanlar gözüme kaçanlar bir damla yaş olup geri aktılar.