Aklın Terazisini Kır Da Gel

aklın terazisini kır da gel ok ile hedef öpüşsün bu gece ateşi tutsun ellerim teninde tomur tomur ter dök avuçlarıma damarlarımda kan tutuşsun çimlenip yeşersin kıraçlarım öyle bir gel ki bana yağmur ile toprak olalım seninle çiy çiy su ver çöl bağrımda çiğdemler açsın göğsüm üstü toz pembe güllensin çılgın taylar gibi dolu dizgin gel aşmadık sınır bırakma ücralarımda parçalamadık yasa çiğnenmedik yasak kalmasın us'umda bir git, beş gel kanadım ipek telden beş git, on gel bana uçmayı öğret tez elden aklın terazisi bozulsun bu gece düşdükçe tohum tomurcuk taneler kekik kokuları düşsün hüznü unut en derinlerine bak gözlerimin düş yaylamız mavi bulut bu gece...