Aforoz

-esip geçti mi başından o deli rüzgar o her sızıya kan damlatan hançeri aşkın tırpan misali biçip geçti mi sol göğsün ateşini- gitme dayanamam sarhoşum bu gece öpsem gülüşün yanar şuramda dudakların daha çok yıllanmış sanki kırgın elimdeki kadehin kan rengi işte çarpıp bütün kapıları seninle çıktık kutsal sayfalardan aforozuz şimdi aşk bir yanımızda, hasret bir yanımızda kitaplar yazmamış yazgısını unutulmuş sayfalarda dili tutuşur aşkın yaprak yaprak kilit vurulmuş açamadım yürek kapılarını senden önce geceler işgaldi iki adım cehennem şurası aşıp gidecektim bir solukta sıratı arasatta durup baktığım kapılarda unuttuğun yüzüm kalmayacaktı belki de bu kadar çoğalmasaydın bende ve bu kadar erken gitmeseydin eğer bakışın sevgili ay yangını şimdi aynalara yüzün düşer silüetim buhardır küf tutmuş bütün duvarlar usul usul kan damlar gelemem bekleme beni an be an hicran sensizlik yürekli sanırdım ben de beni hınca hınç sevda dipsiz uçurumdu sevmeler işte düştü yürek bak üşüyorum her mevsim kış şimdi şiir diyorsun sevgili söyleme, yazma peki kim susturabilir çığlığını gecelerin sen mi, yoksa ben mi? geç bir kalem...!