Ay Hüzün

gelirken albahar çiğdem yüzüm giderken bir kara hüzün Alp dağları yıkılır üstüme neresine tutunsam çöker gökyüzü uykusuz bir gecenin ardında kalır gözüm gün yüzünü hep sensiz açar ve bütün sabahlar sensiz ışır günaydın ayaydın düşaydın ay vurulup öleydim yanıp yakılaydım sarhoş olaydım ay gülüm günaydın giderim ay yüzün hüzün beni bu dağlardan sorma ay nehir akma çağlama cehennem başım üstüne beni sen dağlama gelirken her mevsim bahar koynumda karanfiller allanır gidişler yaprak dökümü dağlarım boranlanır ay gelsen dedim gelsen de ben vurulup ölsem ay yüküm ağır sen orda, ben burada taşımaz omuzlarım ayrılık sol yanımda kırık dallar gibi asılı...