Bekle Istanbul

nice güne umut nice cana sevda hıncahınç kızıl direnç nice geceye şafak düşüren ülkem yaşama tutkusu asılı saçlarında görecek günün, sorulacak hesabın çıldırasıya coşkusudur bu koynunda büyüttüğün aşkların dili tutuşur kekresi ham meyve tadı gül damlası dudak rüyası dal budak yağmurun memesi bulut kurak, çatlak toprak misali damla damla içesim gelir yarsız-yarensız kalsa da yürek uğruna tutsak düştüm sürgün edildim kök salar içimde filizlenip yeşeren düşler tutunacak kulpu olamasa da zamanın karınca yuvasında kaybolmak isterim çakmak çakmak gözleri ateş böceği çocukların kıvılcımlar düştükçe söküp yüreği yerinden sürüp isyanı namluya bırakıp bu kenti ardımda serçe gagasında yaş olup gidesim gelir arsız-arlanmazın adına aşk dediği bir gecelik pembe donuyla çöpe attığı alkol artığı kirli kalıntılarına kusarcasına tükürüp iğrencimi daha sıkı sarılıp sevdaya vurulup bir şafak vakti düşesim gelir nar gülüşlü, kaya bakışlım hıncımın kızıltısında sevda yangın mavi sana acılardan süzdüm, ağulardan arttım olancası bir yudum aşk bir firari vurgun-talan yürek yarası verilmiş sözüm, yeminim, andım var umudum var gürgen yeşili omuzlarımda yorulmuş düş yüzüm yedi tepe ayak izlerim bekle beni İstanbul düşüp meydanlarına ölesim gelirl...