Bir Hüzün Gülüş

sen ey ovalarında deli taylar koşturduğum en çılgın yanlarımı ölümsüzleştiren beni kurak ormanlarımın dallarından koparıp filiz filiz yeşerten aşk kıraç topraktım kül yüzümde güller açtın asi gelincik kokuyorum bir nefeste çek al içine ay yüzünde aksimi gördüm gülüşlerin ay kanaması ha desem yıldızlar düşüyor avuçlarıma en çok kara bulutunu sevdim kaşlarının bir de alnının envayi çiçek yaylasını ha desem fırtına kopuyor gecelerime yağmurlar çok uzak mevsimlere göçtü kan ağlıyor gökyüzü kirpik uçlarımda telli turnalara karışıp gelsem gelip konsam düşlerine tek buselik bir öpüş bir hüzün gülüş hani diyorum sen gibi sevsem dağlarını bozkırlarını unutsa bizi ölüm... gölge düşmesin diye iç kanamalarıma bilmesin diye kimseler yıllar var ki türküler söyledim bu dağlara sorma ellerimde gül açan umutları onlar bahşişindir senin yedi renk gökkuşağı tac ettim başıma...