Bizim Öykümüz

göğüs kafesimizde bir yırtık yürek koynumuzda bin yılllık sevda miladını yazıp geldik acının susmak ölümdür, durmaksa yıkım bize şimdi vurup çığlığı sayfalara çıkma zamanıdır kutsal kitaplardan umut nakışladık çeliğe su verir gibi sevdanın potasında eridik aşkın küresinde piştik ne Kerem'i sattık, ne ihanet ettik Farhad'a yalım yangın çöllerden geçtik Yunus gibi susadık da hak uğruna içmedik namert tasından ey gökyüzü bin yıllardır özlediğim yar gözü gibisin bu gün yalnızlığın ovaları çorak paramparça bir hayatın yarım kalmışları bölük pörçüktü öykümüz bizim az zaman değil bin yıllardır üreten ellerde yanan ateş sarı buğday taneleri step yüzlerde bereketli topraklar gibi çiğ turna sürüleri geçerdi göklerimizden gözlerimiz yangın yeri, susuz, ayaz...