Sen Aşkın Katilisin Zaman

tenha dağlara sürdük yüreği kara meşeler şarkısını söyler hüznün şimdi avuçlarımıza dökülür okyanuslarca derindir bir kaç damla uçurum balıklarına benzer bakışlar pul pul dökülür su yüzüne düşler zehirlenmiş kurşun izleri işte iki elin saplı yaramda sen aşkın katilisin zaman akşamlar savurur yağmur kuşlarını eğri dal üstü yuvalar alıcı kuşlar otağı böyle mi yanardık biz o zamanlar böyle mi kucaklardı geceleri yalnızlık duvar diplerinde iki iğde dalı kolların zehirli sarmaşıklar sardı boynumu güneş gibi bakardın küllenmiş akşamlardan ışık çalardık düş mavisi düşerdik koyun koyuna yorgun ruhlar arasında dolaşırdık ellerimizde yıldız, gözlerimizde ay ay gibi bakardın yüzünde kanayan tebessüm sarhoş sevişmeler esintisi teninde gül ürpertileri kanında son yangının külleri olancası iki damla süzülüp akardı ıslanırdı yanakların sen yine ay gibi bakardın dudakların bağ bozumu serçe gagasında bir yudum şarap gülüşlerine döktüm bir mendil al, bahar oyalı menekşe kokulu, sırma telli sol göğüs cebinde sakla beni...