Sustum
M Meral Vurgun
0
Altın Yaprak
ne dumanından içtim dağlarının
ne ovalarında koştum
diyecek çok sözüm vardı ya sana
sustum...
bu suskuyla ben
bağırsam geceye işlemez sesim
adına türküler söylesem duymazsın
gel desem sana, gel! ...
ölü kuşlara yoldaş etme beni
kara kış düşmüş karlı dumanlıyım
dalma gözlerime
rengi soldu gecenin
baksan da göremezsin güneşi
vurup duvara kırsam kadehi
döküp dağıtsam yüreğin her telini
tutma ellerimden tutma artık
tutma ölürüm
minnetlerim bende kalsın
kor ateş yandığımız geceleri unut
kan ağlasın, öksüz kalsın dizelerim
aslan yatırırdım bir zaman
sol yanım boş
baykuşlar tünek tutmuş şimdi
sana gelen yollara fak'lar kurulu
aşıp o dağları gelemem
bir yanım mavi deniz
yosun kokulu kıyılar sessiz
ayaydın ufkuma düşme
bir yanımda zifiri bir gece yatar
ben yine sensiz
ben yine kimsesiz
onbeş yıldır ki kanıyorsam
bir anam var
saçları kınalı bıraktım uzaklarda
ne zaman ağlasa
gül düşürür kirpiklerinden
ondan öğrendim sevdayı
düşürmedim ayakları altına
ne gözleri körlerin
ne yürekleri sağırların
direncin kalesi benimdir
ellerimin kanı sancıtır kasıklarını onların
beni böyle bil sevgili
güne gebe saatler
bensiz baş koy karanfil kokan yastıklara
alnın mağrur ve galip olsun
al kızıl yıldız kessin saçların
öpemediğim dudakların alevlensin
kahretsin
adımı ölü tanrıların gökyüzüne as
korkmak değil bu
yer yarılsa, karışsam toprağa
çiçek olsam
koklayıp çeksen derinlerine
adı bile güzelleşirdi ölümün...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş