Yaşamak

böyle vakitsiz çağırma beni gelir de bulamazsam verir bu canı, ölürüm bin kere dokunma dalgasına denizlerimin bakar da görmezsen eğer kırar dalgaları, kuruturum okyanusları kara bulutlar geçiyor başımın üstünden ömrümün bütün hatıralarını bir bir sayarak geldim sana daha söyleyemediğim sözler dokunamadığım devinimler dikip içinin uçurumlarına gözlerimi bakamadığım kara bir deniz var ey yaşamak anısı önünde bütün öldürülmüş aşkların eğilmeyecekse eğer asi başın beni meridyenlere bölme bilemezsin kaç şarapnel saplı yüreğimde ölümün kanlı kokusunu duya duya ensemde kaç tapınak şovalyesi vurdum bu iç çatışmada ve kaç kez vuruldum, kaç kez öldüm sorma ey yaşamak seni bekledim asırlarca madde madde sayarak hesabını kelimelerin seni yazdım bütün sayfalara dilimiz sussa gözlerimiz konuştu ve aşıp gitti bizi yüreğe düşen babil yangınları böyle vakitsiz çağırma beni düşün ki, andır şimdi ecel gelip dayanmış sol yanımıza ölüm melekleri de sorgulamaktadır bizi ve düşün ki biz yine de yeni hayatlara merhaba derken yaftası asılı boynumuzda günahların çektikçe cellat ipimizi ineceliyor habire boynumuz...