Ben Zaten Yalnızdım

Ben zaten hep yalnızdım Olsun varsın bir de sen bırak Bırak git de şu dünyada Yalnızlığımın acı tadına varayım Ben zaten hep hüzünlüydüm Yüreğimin bir tarafı hep kış boran Kırık bir aynaydım yansımaları yarım Tebessümlerim donuk ve titrek Hüznüm yüce dağların doruklarında Kar topu oynar her zaman kendi başına Ben zaten yorulmuşum yaşamda Ümidim tükenmiş Gülmemişim hayatta Ağlayamamışım doya, doya Her günü yalnız kimsesiz Ve tek düze koşmuşum Çamurla yoğrulmuşum yaşam sokaklarında Ben zaten hayata da küsmüşüm Barış türküsü çalmıyor Nağmelerini yitirmiş gönül telim Aşkın türküsü mü Çoktan final sahnesi oynanmış Kanadı kırık güvercinler Uçmuyor gökyüzünde Karanlık,izbe kuytulara sığınmış her biri Yalnız bulutlar ağlıyor üzerime Göz yaşlarıma gönlü yorgun yardımcı misali Görünmez akıp gider derinden sırlarla kaplı yüreğimde Arkana bakmadan çekip gitmene Aldırırım sanma sakın Hüzün deryasında kasırgayım Alabora olmuş savruluyorum Daha fazla ne olabilir ki İstersen öldür öyle git Mutlu kılarsın naçizane yüreğimi Dertsiz kara toprağa koyarsın beni Istırap dolu aşksız yaşamaktan Kurtarırsın bedenimi Yaşamak isteyen kim Öldür öyle git Ölsem yok olsam Ne çıkar ki