Konuşabilen hafif acılarım vardı Onlar, Dost gözlerde buluşmak için Birkaç çağrıydı.…
Ne bakışlarından ürktüm hayatın, Ne safsatasından. Güvenmektir dedim sevgi,…
Aşk çözülmezmiş yeni öğrendim Çünkü bitermiş çözüldüğünde Aşk kalbine bağlı kaslınmış, Zaten meyilli ya kaçıp kurtulmaya…
İstemezdim ben de yenilmeyi Ya da yenilmiş gibi görünmeyi İsterdim ben de sevmeyi Yüreği güzeller gibi…
Bir şey hissedemiyorum Yüreğim soğudu sanki Tekrar mucizeler istiyorum Hissetmek bir şiirdeki sihri,…
Dopdolu yaşayamazsan şimdini, Sevincin kedere hasımlığı kalır mı? Anlamazsan yüreğinin dilini, Kâğıdın kaleme sevdası kalır mı?…
Böyle bu kadar ürkme yaşamaktan, Ve ürkütme gülüşünü hiçbir vakadan. Hayat senin. Sana özel bu yaşam.…
Başladığın noktaya dönmekti bazen hayat, Hem de, Maziye dair donuk yaralar bırakarak, Coşup coşup aniden durulmak,…
Hayat köprüsünden yanlış yerden mi geçtik acaba Yanlı adımlarla Ya da bilmeden mi koştuk En yanlış zamanda…
Vurgun yemişim hayat felsefesinde, Yorulmuşum. Unutmuşum kendimi dostluk heybesinde, Arkamdan vurulmuşum.…