Gül Vefayı Özlemiş

Dopdolu yaşayamazsan şimdini, Sevincin kedere hasımlığı kalır mı? Anlamazsan yüreğinin dilini, Kâğıdın kaleme sevdası kalır mı? Bitti deyip, pes edersen hayatta, Yem edersen umudunu dünyaya Göremesen güzelliğe baktığında Fezanın selamı sana ulaşır mı? Kaldırırsan vefayı rafa Yakarsan canları umarsızca Her demini edersen heba Zaman sana köle durur mu? Sevmeden, hep sevilmeyi arzularsan, Kaybedip kendini, bir daha da aramazsan Aşk diye dünyayı Leyla sanırsan Aklın yüreğine hesap sormaz mı? Geçti zaman deyip, boşverirsen Gül kokanı geri çevirirsen Mevla’yı ruhuna sindiremezsen Gün gelir, ruhun azaptan bıkmaz mı? Doğan güneşi karşılamazsan, Kuş ezgilerini duyamazsan, Nefsine de karşı koyamazsan İnsan olmanın manâsı kalır mı? Mayasıdır muhabbet hayatın, Gül, vefa, hasret güzergâhın Olmazsa olmaz yüreğinde aşkın, Acaba hayat seni de bozar mı?