Pullayasım Var Mektubumu Bugün Sana..

girift söylenceler dizdim iki özne arasına ıslandı göz kıyımda beyaz zarf ellerimi bulutların mavisine yaklaştırmaktan uzak kaldı uçurtmalarım hükümsüz gri ve içimize yağan sağanak hikâyemizi kaydıran yıldızla ağdı saçlarımıza. dağları örseleyen sarı sıcak düş tüketse de içimizdeki baharı, pullayasım var mektubumu bugün sana! kanarken muttasıl hayallerin en hüzünbaz tenhasında aynalarda iz bıraktı tevili aşkın kurudu avuçlarımda deniz. şimdi kalemim nemli kurşun, yakası açık harflerimin gözlerinin örgüsüdür yedi renk yedi yemin yazın kabuk tutmuş sıcağında ağ/ır/lasam da aşkı pullayasım var mektubumu bugün sana! iklimimde gezinen yalın gerçek / bıçaksız sancı fersiz akşamların alacasında büyürken sesin bir liman olup sığ/ın/maz mı kelimelerime? söyle hüznü aşka katık eyleyen yaraya bir veda bıraksın bana! mektup yerine kül taşıyan güvercinler hatırına bağlanmasa da bir ucu bir ucuna yollarımızın, pullayasım var mektubumu bugün sana!