Heyalanlı Sevda

Tam unutmuşken gidişini Bir yılan sessizliğinde geliverdi Ayrılık baktı gözleri Zifiri karanlığında gecenin ve Bir çırpıda sokup bıraktı zehrini Yelkovan ile akrep durdu saatimde Karabasan kabusları gibiydi Gecenin perdesini aralayıp Sabaha koştum korkudan * Çekiniyordum çünkü yeniden başlamaya Zehir zemberek yaşamaya Hay Allah Tam da unutmuşken Bir başka sıcak el tutarken ellerimden Nerden çıka geldi ki Alıp başımı gidiyorum Sorarsa Öldü falan deyin Ya da dağa gitti Yandı bitti kül oldu Deyiverin işte birşeyler Yeter ki Başlamasın yeniden Yoksa bu kez sahiden ölür bu aşk Hatırı bile kalmaz hatırasının Bir heyalanlı aşk olur yüreğim parça parça koparım