Yaşam

yaşam uzun gibi gelir aslında kısa ilkbahar sonbahar kış kavuşursa yaza insanlar hep genç kalsa hiç yaşlanmasa dalından kopardığın çiçekler hiç solmasa yaşarken insan bir kere zamanı tutsa hep gülüp eğlenip hiç ağlamasa iyiliklerin peşinde olup kötülük meleği olmasa doğum ile ölüm ahiret terazisi mizansa gönüller karanlık değil aydınlık olsa yeryüzünde değil biraz da semalarda uçsa adeta bir gemi gibi denize açılsa o masmavi deniz dalgalanıp bir durulsa iki el açılır karşıdan gelene, gerçek dostsa ne para ne pula ne mala değer vermiyorsa giydiğim iç çamaşır eşortman bolsa hayattan ne anladın biri sana sorsa elimde mızrak kasatura olsa denizler göller yağan yağmurla dolsa denize açılan gemi başı boş yol alsa kim kurtarır o zaman seni orada iki kapılı han sırtını dayamış zamana eğer bakarsan ağlayana katılamazsın yaşama sade vatandaş ol bakma zabit paşaya seni yaşatan sığın ömrü veren yaradana eğer hayat bir gemi ise teslim et kaptana ne ten ne beden can bakar yaşatan kana vurdukça dalgalar hızlı hızlı karaya gör ne hale gelmişsin dön bak bir kere aynaya.