Anne Konulu Bir Şiirin Anatomisi

M Metin Akdeniz
0 Altın Yaprak
Tags; Felsefe… Sartre… Varoluşçuluk… Ama düşüş devam ediyor hala Bugün itibarıyla üçüncü serisindeyim (rakam yok, sadece yazıyla) Şemsi Tebrizi: Babı Esrar, O da süreci dörde ayırmış: S.U.F.İ. "İ" harfi en zor aşaması. Yoğun bakım: cihazlar, serum, bilincin altını üstüne getirdim bana mısın demedi Ve anne: camdan yapılmış, kırıyoruz durmadan, yaşlılık denen köyde bıraktık onu. Ölüm denen ülke: içi intihar dolu, karanlık bir şiirden kendini atanlar komitesine Üyelik için en az beş yüz kitap okuma şartı, edebiyatın gücü… Yabancılaşma: içimdeki ıssız istasyon, rayların kenarlarındaki otlar büyümüş, biçen bile yok ve kara film (Noir). "Camus" : Okunuşu Kamü mü, yoksa Kamus mu? Üstelik ben varoluşçu değilim diyor hatırladım Wikipedia'dan. O bir absürdist. SAÇMA! (parantezlerden kurtulamadım hala ve nedendir bilmem Verdana yazı tipine çok alıştım Word'de; ruhuma hitap ediyor.) İşte böyle kendi kendime konuştuğumu gören biri beni şikâyet etmiş. (Çok da sikimde sanki demeli miyim burada? Nerdeyse küfür kullanmadığın bir şiirin yok, ne yapıyorsun oğlum sen, bu sefer kullanma bari.) Hep bir Kafka' dayım Üstüme sürü halinde geliyor çıldırmışlığım Beni sırtımdan vuranlar semineri için konuşma metni bile hazırlamadım Sadece hüzne kıyısı olan kentleri aldım yanıma ve yola koyuldum Sağlı sollu tabelalar konmuş yol kenarlarına Dikkat! İkiyüzlü çıkabilir. Tam da burada Dostoyevski devreye giriyor; "Her insan herkes karşısında her şeyden sorumludur". DÜŞÜŞ-(üçüncü seri) Başlık: Anne (anne bu şiire zorla konu edilmiş bir imge. aslında hep ölümden bahsediyorum, hep bir düşüşten.) Sonsuza uzanan bir koridorda Duvar diplerine yaslanmış görkemli kaybedenlerin Arasından geçiyorum bir kelebekten ödünç adımlarla. Başlarını öne eğip selam veriyorlar can'ı gönülden Sıfırdan kurdukları ülkenin milli marşı çalıyor ceset çalarda Esas duruşa geçiyorum ve bana vatandaşlık teklif ediyorlar Yüzümde bir tebessüm ölüşüyor o an; vatanseverliğim, gamzeli yanağım. Onlara teşekkür edip kalbimi gösteriyorum; bakın bakın, hatta dokunun Kalbim, güneşin batmak için müsaade istediği Masallara teslim olmuş pastel bir şehir manzarası Unutulma odası duvarlarına süs için. Oysa O' na en son sözüm (O dediğim bir kadın; dikkat ederseniz O'yu büyük harfle yazdım Ve üsten tırnakla ayırdım, kayıtlara bu şekilde geçsin lütfen) Oysa O' na en son sözüm şuydu ben gelirken buraya; git kalbini köpeklere at Çünkü içinde boktan bir dünya var ve ruhundaki çukurların ağrısı Senden intikam alıyor zaten benim yerime. Yaşam ünitesine bağlı her an toplamdan düşebilen bir şey Bir cümlenin içine gizlenmiş asal sayı Bir kayıp bakış, bir dilsiz his Veya özkütlesi bilinmeyen bir maddenin herhangi bir hali'yim Ama materyalizmin dışında,bir anne var, orda bir yerde bir anne var; ölmeden önce ölüyor "kurtulacaksın, kurtulacaksın oğlum" diye ruhunun dudaklarında su taşıyor Güç vermek için yaşama tutkuma olasılıkların büyüsünde Annelik bir din'miş, yeni öğreniyorum. Bi-linç altı egemenliğinde Görünmez duvarlar örme ustaları arasında Hangi yöne dönsem bir yalancı dağ'a çarpıyorum; dünya ve ben iyi bir ikili olamadık Çünkü dünya; çağının tanığı ve vicdanı olamayan bir felsefe-sizlik bulantısıyla dönüyor. Sıranın bana geldiğini söyleyen bir sufi; "ölmeden önce ölmek gerek" diye Bir matematik sorusu atıyor önüme ve çöz diyor. Bütün hançerleme ustalarını aynı romanda buluşturup Birbirleriyle tanıştırmamı istiyor benden Ve sadece gönülden yapılmış bir insan olmak için yaşa diyor Oysa ben hiç evlenmemiş bir vücudun diliyle Yazdığım her şiirin son dizesini tanrıya bahşiş veriyordum Oyuncak bir dua için. Şiir böylece bittikten sonra Bir laubalilik başlıyor kendi içimde Ön sıralardan bir koltuk ayırtıp Hayata kaldığım yerden devam ediyorum. (Günün anlam ve önemi için Meydanda toplanan palyaçoların Yüzünden düşen bin parça Ne oluyor arkadaşlar sorun ne? Otuz bir çekerken burnu uzayan pinokyo cevap veriyor Aşk kullanıla kullanıla içi boşaltılmış bir kelimeye döndü Orospu panayırındaki imam geçidinde Ceza verilecek bir fahişe için, ak bilge; İçinizde günahsız olan ilk taşı atsın diyor Kimse elini taşa uzatamıyor Taş aksiyon kaybediyor.) 08 mayıs 2010

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.