Sakıncalı Duvar Yazıları

Ömrünce taşıyacağın bir çift göz bıraktım sırtına -Nevzat ÇELİK I. Sözlerimi yumdum;içimdeki yangın merdiveninden kaçan bakteri kolonisini izliyorum 3B gözlüklerimle. pipilerini ellerine almış blues sürüleri ve arka plana yansıyan hüzün sarayındaki aşk soytarıları çılgınlığı güllerin solma töreni resmi geçidinde; renk mi koku mu ikileminde ruh açlığından ölen şair dudakları çöplüğü; ifadesizliğin iktidarı. gidip sahiplerinizle kontrat yenileyin ulan ! düş ticaret açığınızı hayal dilenen çocukların üzerine yukardan işeme teknikleriyle kapatın sahip olduğunuz en iyi şey olan ulusal aşağılık duygular mağaranızda "paganini" dinleyerek içinizdeki boşlukla yüzleşme anları yaşayın kapıyı vuran şefkat satıcılarına çiş kokan masallarınızın piyasadaki marjinal getirisini övün ve kucaklarında lunapark taşıyan paralelkenar trajedilere sayfanızda yer verip;anlamı gömün savaş satın insanlara ulan; bir alana bir bedava. (nasıl da görmedim tabeladaki yazıyı; lütfen karşılıksız sevmeyin ki ben gençliğini sakıncalı bir duvar yazısı olarak harcayan biriyim.) II. düşünüyorum, o halde aptal bir palyaçoyum ne zaman "düşünsem" koşar adam üzerime geliyor niyeti bozuk bir siluet elinde o ritmi kırk yıldır hiç değişmeyen gerilim müziğini getirip kulak arkası sigara yapıyor ve çamaşır ipine depresyon asan " klonlanmış popüler teyzeler ordusu sendromu". gözlerimin içine bakıp;sende ölü bir adamın yüreği var diye retinamı yırtarcasına bağırıyorlar herkes beni ele veriyor, elden ele dolaşıyorum tanımadığım bir kadın;ihanetle küf karışımı gülümsemesiyle yüzünde unutulmuş vesikalık bir resim gibi adımı ağzına alıp gözyaşı balonları yapıyor. ona isimleri artemis ve diana olan iki gül uzatıyorum şimdiye kadar aldığım en güzel hediye diyor ve bana sarılırken arkamdaki heykele göz kırpıyor,görmediğimi sanıyor bir sürahiden bardağa yılları doldururcasına dibine kadar yalan söylüyordu yalandan çöp dağları oluşmuştu mimiklerinde pis.ölü soyucuları mekanında garsonluk yapan vampir. ona bahşiş bile vermem ömrümden. III. sözlerimi açtım;içinde bir sürü hayvan figürleri bulunan bir kabus her yer kerhane pembesi hala en son hatırladığım " fire; camı kırınız düğmeye basınız" (gereksiz kullananlar cezalandırılacaktır) yangın merdiveninde, sevişmelerimizden arta kalan iç savaşlar ve çatı katında boy sırasına göre dizilmiş iğfal edilmiş matruşkalar çılgınlığı sırayla iç çamaşırlarını gösteriyorlar ruhlarının altından alt katta süzme bir şair "tamam,benden istediğin şiirleri vereceğim sana" diye kendini yırtıyor. zavallı/kelime katili/artist/şarlatan/senarist/şato palyaçosu. IV. çevrimdışı ezikler meydanında duyguların tanrısı "sentinus" biz ona recep diyoruz burda recep kürsüden öyle dokunaklı sağıyordu ki vicdanını dolgun meme uçlarından sütümsü bir ruh haliyle kendinden geçiyor abdestli cemaat tekbir ! diye bağırıyor biri aniden ve tanrı gözlüklerinden ağlıyor ama ben o sırada kulaklığımdan Amalia Rodrigues dinliyorum ve mezzo soprano sürüyorum şarlatanların hıçkırığına. sonra kürsüye çıkan krallar merasimi; ekmek arası burjuvazi masallarıyla devam ediyor her yerde düşlerinin alıcılarıyla oynanmış hayalet cuntalar ülkesi yaralarından cips yapılan aldatılmışlar topluluğundan bir yarımada bir de geçmişi günahlarla dolu yasak bir elmanın içinde tünel kazarak ilerleyen bir kurdun kafatası üzerinden tanımladığı bayrak sevgisi ve sen diyorum ;en çok bir güvercini pusuya düşürmekten zevk aldın ey kravatlı şehir;Ankara. V. ve şiir; çalınmış uyku kırıntılarını kapışan komşu sözcüklerin alkışı bu gökyüzü; bu gökyüzü değil,dibi aşk ve isyan batıklarıyla dolu bir deniz ne zaman; dibi aşk ve isyan batıklarıyla dolu bu denizin ele geçirilmiş sularında kalplerini sektiren çocuklar büyüdüğünde… şimdi biz su/ç içiyoruz durmadan yanıklarımız için. 11 Şubat 2010